می دانم انتظارم را می کشی‌، انتظار ندبه هایم،:دعاهایم برای فرجت را، اما من باز هم مثل همیشه، عهد شکنی می کنم و خواب، چشمانم را می ربایدو صبح جمعه ای دیگر را از دست می ده.م تا جمعه ای دیگر ولی...، می دانم که دلت را شکسته ام و می دانم که سهم من از انتظار برای تو به خواندن دعای فرجت درقنوت نمازهایم و زیارت جمکرانت خلاصه می شود. ولی تو هنوز امید داری، : امید به بازگشتم و توبه ام و من باز هم مثل همیشه توبه شکنی میکنم و باز تو اشک میریزی و از خدا برایم استغفار می طلبی؛ مثل اینکه تو به جایم گناه کرده ای می دانم زمانی که پرونده ام مقابلت باز میشود پرده اشک، چشمان زیبایت را می پوشاند و من باز هم غفلت می کنم و همه را به دست فراموشی می سپارم شاید اگر آن چشمان بارانی منتظر زیبا را می توانستم تجسم کنم به خود می آمدم و............. ولی با همه این احوال میدانی که چقدر دوستت دارم اگر چه شیعه ات نیستم ولی می توانم محبت باشم نه؟ تا چشم روی هم میگذاری غروب جمعه از راه میرسد و من مثل هزاران انسان دیگر آن زمان تازه به یادت می افتم و غربتت را درک می کنم ولی باز هم روز از نو ولی باز هم با همه ی رو سیاهیم می گویم: اللهم عجل لولیک الفرج